اشک یخ

عمری در این عالم با غصه خو کردم
یک روزِ بی غم را من آرزو کردم

شاید که تقدیرم با غم گره خورده
حالا که بنشستم تنها وُ افسرده

ای کاش مرا از نُو ، یک باغبان می کاشت
تا ریشه وُ برگم نقشی ز شادی داشت

اما دگر دیر است ، من خوب می دانم
تا رویشی دیگر ، هرگز نمی مانم ...

نوشته های نفرین بدون نظر خواهی ثبت میشه !!